Yaban Mersini

Yaban mersini sıradan bahçe toprağına dikilip yalnız asitli gübre verilerek kolayca yetişen bir çalı değildir. Tür ve çeşitlerin kış soğuklanması, yaz sıcağı ve don dayanımı farklıdır. Bölgeye uygun iki farklı çeşidin birlikte yetiştirilmesi çoğu durumda meyve iriliği ve tutumunu artırır. Fidan etiketinde yüksek çalı, tavşangözü veya yarı yüksek gibi grubunu öğrenin.

Önce pH ölçümü

Kökler için asitli, organik maddesi yüksek, nem tutan fakat su biriktirmeyen ortam gerekir. Toprağı ölçmeden rastgele kükürt veya sirke eklemeyin; gereken miktar başlangıç pH’ına ve toprak yapısına bağlıdır, değişim zaman alır. Kireçli toprak ve suyun bulunduğu yerde geniş kap veya özel yükseltilmiş yatak, bütün bahçeyi değiştirmeye çalışmaktan daha yönetilebilir olabilir.

Yüzlek kökleri koruyun

Yaban mersininin ince kökleri yüzeye yakındır. Derin çapalama kökleri zedeler; çam kabuğu gibi asitli ortamla uyumlu organik malç nemi korur ve yabancı otları bastırır. Kök bölgesini eşit nemli tutun, tabakta veya ağır toprakta su bekletmeyin. Sulama suyu çok kireçliyse zamanla pH yeniden yükselebilir; yaprak sararmasında suyu da inceleyin.

Budama ve kuş koruması

Yeni dikilen zayıf fidanın ilk çiçeklerini azaltmak kök ve sürgün gelişimine yardım eder. Yerleşen çalıda en yaşlı, zayıf ve yere yatan dallar kademeli çıkarılarak farklı yaşlarda güçlü gövdeler korunur. Sert budamayı tek yıla yığmayın. Kuş filesini meyveler renklenmeden önce, bitkiye dolanmayacak bir çerçeve üzerine gerin.

Mavi renk sonrası bekleyin

Meyvenin maviye dönmesi her zaman tam tatlandığı anlamına gelmez. Tam renk aldıktan sonra çeşide ve havaya göre birkaç gün dalda kalan meyve daha kolay ayrılır ve aroması gelişir. Salkımı çekmek yerine olgun taneleri hafifçe avuca yuvarlayın. Yağmur veya sulama sonrası ıslak meyveyi kapalı kapta bekletmeden önce yüzeyini kurutun.