Portakal

Portakal çeşidinin olgunlaşma dönemi, çekirdek durumu ve soğuğa dayanımı değişir. Anaç da ağacın boyunu, toprağın kirecine, tuzuna ve bazı kök hastalıklarına tepkisini belirler. Bölgenizde kan portakalı, göbekli veya geççi bir çeşidin aynı sonucu vereceğini varsaymayın. Sertifikalı, çeşidi ve anacı belli fidanla başlayın.

Dikim derinliği ve don

Gün boyu güneş alan, kuzey rüzgârından korunmuş ve soğuk havanın çöktüğü çukurdan uzak yer seçin. Kök topunun üstünü derine gömmeyin; aşı noktası toprak üzerinde kalmalıdır. Drenaj zayıfsa kök çürüklüğü riski artar. Genç ağacı don gecelerinde nefes alan örtüyle koruyun, örtüyü yaprak üzerinde günlerce kapalı bırakmayın.

Sulama ve besleme

Yeni fidanın kök topu çevresini düzenli kontrol edin. Yerleşen ağaçta suyu gövde dibine değil, aktif köklerin bulunduğu taç çevresine yayın. Toprağı sürekli çamur hâlinde tutmayın. Açık renkli yapraklarda sararma deseni azot, demir veya diğer besin sorunlarını ayırt etmeye yardım eder; toprak pH’ı ve drenajı bilinmeden tek bir gübreyi artırmak sorunu büyütebilir.

Hafif budama ve gözlem

Portakalın doğal tacı meyve taşır ve ağır yıllık budama istemez. Kuru, kırık, birbirine sürten dalları ve aşı altından çıkan sürgünleri alın. Tacı bir anda açmak gövde ile ana dallarda güneş yanığına yol açabilir. Yaprak galerisi, kabuklu bit, unlu bit ve yapışkan salgı üzerinde gelişen fumajin için genç sürgünleri inceleyin.

Hasat için tadın

Turunçgiller toplandıktan sonra tatlanmaya devam etmez. Kabuk rengi serin gecelerde daha iyi gelişir; sıcak iklimde olgun portakalın bir bölümü yeşil kalabilir. Çeşidin dönemi, meyve ağırlığı ve tadı birlikte karar vermelidir. Birkaç meyveyi farklı yönlerden deneyin. Sapı makasla kesmek kabuk yırtılmasını azaltır; hasadı güneşte yığmadan serin yere taşıyın.