İncir

İncir çeşitleri soğuğa dayanım, meyve rengi, kabuk yapısı ve tozlanma ihtiyacı bakımından farklıdır. Ev bahçelerinde yetiştirilen yaygın çeşitlerin çoğu döllenmeden meyve oluşturabilir; bazı geleneksel tipler ise ilekleme ister. Çeşidin bu özelliğini bilmeden fidan almak, sağlıklı büyüyen fakat meyvesini olgunlaştıramayan bir ağaçla sonuçlanabilir.

Yer ve kök alanı

Tam güneş alan, sıcak ve soğuk rüzgârdan korunmuş bir yer seçin. İncir farklı topraklara uyum sağlasa da kök bölgesinde uzun süre su birikmesini sevmez. Kökleri geniş alana yayılabileceği için temel, boru ve küçük bahçe yapılarından uygun uzaklık bırakın. Büyük saksı büyümeyi sınırlar, ancak kapta toprak daha hızlı kurur ve kış soğuğundan daha çok etkilenir.

Budama ve ürün dalları

Bazı çeşitler önce geçen yılın dallarında ilk ürün, sonra yeni sürgünlerde ana ürün oluşturur. Kışın bütün bir yıllık dalları kesmek ilk ürünü ortadan kaldırabilir. Genç ağaçta dengeli ana dallar kurun; sonrasında kuru, kırık ve aşırı sık dalları ölçülü biçimde çıkarın. Donla zarar gören dalları canlı doku sınırı belli olduktan sonra temizlemek gereksiz kesimi önler.

Su ve meyve sorunları

Yeni dikilen fidanı düzenli sulayın. Yerleşmiş incir kuraklığa dayanabilse de uzun susuzluk meyveyi küçük bırakabilir; kuraklığın ardından aşırı sulama çatlamayı artırabilir. Dengeli nem için malç kullanın, gövdede boşluk bırakın. Kuşlar ve sirke sinekleri olgun meyvelere gelebilir. Yere düşen, ekşimiş meyveleri sık toplayın ve ağ kullanıyorsanız canlıların dolanamayacağı şekilde gerin.

Tam olgunlukta hasat

İncir toplandıktan sonra anlamlı biçimde olgunlaşmaz. Meyve çeşidine özgü rengini aldığında, boynu bükülüp aşağı sarktığında, dokusu yumuşadığında ve göz kısmından bazen küçük bir nektar damlası görüldüğünde hasada yaklaşır. Meyveyi hafifçe kaldırıp sapından ayırın; sütlü özsu cildi hassaslaştırabileceği için eldiven kullanın. Ezilen inciri bekletmeden değerlendirin.