Elma

Elma fidanı seçerken yalnız meyvenin tadına bakmak yeterli değildir. Çeşidin bölgenizin kış soğuklanmasına uyumu, hastalıklara dayanımı ve aşılandığı anaç ağacın son boyunu belirler. Bodur anaç küçük alana sığar fakat ömür boyu desteğe ve daha düzenli suya ihtiyaç duyabilir; kuvvetli anaç daha geniş taç ve kök alanı ister.

Tozlanmayı baştan planlayın

Birçok elma çeşidi, aynı dönemde çiçeklenen genetik olarak farklı bir elmanın polenine ihtiyaç duyar. Etikette “kendine verimli” yazsa bile yakınındaki uyumlu bir çeşit meyve tutumunu artırabilir. Fidan almadan önce çiçeklenme gruplarını ve çeşidin kısır polen üretip üretmediğini sorun. Arılar için çiçeklenme sırasında geniş etkili ilaç kullanmamak da planın parçasıdır.

Dikim ve ilk şekil

Tam güneş alan, soğuk havanın birikmediği ve su tutmayan bir yer seçin. Çukuru kökleri kıvırmadan yayacak genişlikte açın; aşı noktasını toprak altında bırakmayın. Fidanı dikimden sonra can suyu ile yerleştirin ve gerekiyorsa gevşek bir bağla destekleyin. İlk yıllardaki şekil budaması, dar açılı ve ileride kırılabilecek dallar yerine dengeli bir taç kurmayı amaçlar.

Su, seyreltme ve sağlık

Genç ağacın kök bölgesini hava ve toprağa göre derin sulayın; gövde çevresini sürekli ıslak bırakmayın. Çok sayıda meyve bağlandığında küçük meyveleri elle seyreltmek kalanların gelişmesini ve dalların kırılmamasını sağlar. Elma iç kurdu, yaprak lekeleri ve ateş yanıklığı bölgeye göre görülebilir. Düşen hastalıklı meyveleri toplamak ve belirtileri erken tanımak gelişigüzel ilaçlamadan daha değerlidir.

Hasat işaretleri

Olgunluk yalnız kabuk rengine bakılarak anlaşılmaz; çeşide özgü renk, çekirdeklerin koyulaşması, tat ve meyvenin kaldırılıp hafifçe çevrildiğinde daldan ayrılması birlikte değerlendirilir. Yazlık ve saklamalık çeşitlerin zamanı farklıdır. Ezilmiş meyveyi depoluklardan ayırın. Saklanacak elmaları yıkamadan, tek sıra hâlinde serin ve havadar koşullarda düzenli kontrol edin.