Armut

Armut çeşidi seçerken meyvenin yanında ağacın hastalık dayanımı, soğuklanma ihtiyacı ve aşılandığı anaç araştırılmalıdır. Anaç son boyu ve toprağa uyumu etkiler. Çoğu armut çeşidi düzenli ürün için aynı zamanda çiçeklenen uyumlu ikinci bir çeşitten yararlanır. Yakındaki süs armudu her zaman uygun tozlayıcı olmayabilir; fidanlık bilgisini doğrulayın.

Dikim ve dal yapısı

Tam güneş alan, su birikmeyen ve hava hareketi bulunan yer seçin. Aşı noktasını toprak üstünde tutun. Armut gençken dik büyümeye eğilimlidir; çok dar açıyla gövdeye bağlanan dallar ileride ürün yükünde yarılabilir. Uygun dalları gençken daha geniş açıya yönlendirmek, yıllar sonra büyük kesimler yapmaktan daha güvenlidir.

Budama ve ateş yanıklığı

Taç içine ışık girmesini sağlayacak ölçülü budama yapın. Çok sert kış budaması, hastalığa açık güçlü su sürgünlerini artırabilir. Sürgün uçlarının çoban değneği gibi kıvrılması, kararması ve dalda asılı kalması ateş yanıklığını düşündürebilir. Şüpheli dalları keserken yerel önerilen mesafeyi ve alet temizliğini uygulayın; hastalıklı dokuyu komposta eklemeyin.

Su ve meyve yükü

Genç ağaçta düzenli, derine ulaşan sulama kök gelişimini destekler. Olgun ağaçta kuraklık sırasında su verin, gövde çevresini bataklığa çevirmeyin. Fazla meyve tutumu dalları eğebilir ve meyveleri küçük bırakabilir. Doğal dökümden sonra kümeleri seyreltmek kalan meyveye alan açar. Düşmüş ve kurtlu meyveleri toplamak zararlı döngüsünü azaltır.

Dalda yumuşamasını beklemeyin

Birçok Avrupa armudu ağaçta tamamen yumuşarsa içten bozulabilir. Meyve tam iriliğe geldiğinde, zemin rengi açıldığında ve yukarı kaldırılıp çevrilince sapından ayrıldığında olgun fakat sert biçimde toplanır; çeşide göre serin bekletildikten sonra oda sıcaklığında yeme olgunluğuna gelir. Asya armutları ise genellikle ağaçta yenilecek doku ve tada ulaşır. Çeşidin hasat biçimini önceden öğrenin.