Yer Elması

Yer elması patatesle akraba değildir; ayçiçeği ailesinden, yumrularıyla çoğalan çok yıllık bir bitkidir. Boyu ve yayılma gücü küçümsenmemelidir. Toprakta kalan küçük yumru parçaları ertesi yıl yeniden çıkar. Kalıcı bir yama istemiyorsanız sınırları belirli yatak veya büyük bir kap kullanın.

Dikim ve alan

Sağlıklı, çürüksüz yumruları toprak işlenebilir olduğunda doğrudan dikin. Tam güneş en güçlü gelişimi verir; uzun gövdeler kuzey tarafta konumlandırılmazsa alçak bitkileri gölgeleyebilir. Gevşek, drenajlı toprak hasadı kolaylaştırır. Rüzgârlı yerde sıra boyunca ip desteği veya gövdelerin ölçülü uç alınması yatmayı azaltabilir.

Su ve bakım

Bitki yerleşene ve yumrular gelişene kadar toprağı eşit nemli tutun. Kısa kuraklığa dayanabilse de uzun susuzluk yumru verimini azaltır; sürekli ıslak zemin çürümeyi artırır. Aşırı azot çok uzun gövdeye yol açabilir. Yayılmayı sınırlamak için yatağın dışına çıkan sürgünleri sezon boyunca izleyin.

Çiçek ve hasat

Sarı çiçekler her iklimde donlardan önce açmayabilir; yumru oluşması çiçeklenmeye bağlı değildir. Gövdeler soğukla gerileyince yumrular hasat edilebilir. Soğuk toprak tadı tatlandırabilir. İhtiyaç oldukça toprakta bırakmak depolamadan daha kolaydır, ancak donmuş zeminde çıkarılamayacağını hesaba katın.

Toprakta kalanları yönetin

Yumrular düzensiz şekilli ve ince kabukludur; çatalla uzaktan gevşeterek çıkarın. Kesilenleri önce kullanın. Sonraki yıl aynı yerde istemiyorsanız küçük parçaları dikkatle toplayın ve ilkbaharda çıkan sürgünleri sürekli sökün. Kontrolsüz bahçe atığını doğal alana taşımayın; yumrular yeni yerde köklenebilir.